Let's be REBORN

 ลอย ...ล๊อย ...ลอย 

ปีนี้ได้ลอยกระทงวันฮาโลวีนแฮะ

ดูโลภมากไปรึเปล่าง่ะ  แต่เราต้องการหลายอย่างนะ ถ้าเขียนในกระทงก็คงไม่จบไม่สิ้น - -

ไปลอยที่บ่อวรนุชมาล่ะ  ไม่อยากไปลอยแกะแพะ(เกลียดมัน)

รักนะ...วรนุช ♥

พอเห็นคำว่าชาบูชาบูแล้วก็นึกอะไรออก

วันนั้นไปซีเอ็ด (ร้อนมาก เปิดแอร์รึยังฟระ) ที่ร้านจะมีแผงหนังสือที่อยู่ตรงกลางใช่ไม๊ 

ที่มันจะรวมพวกหนังสือขายดีอะไรประมานนั้น 

ตอนนั้นกำลังร้อนได้ที่ แต่ก็ต้องอยู่รอแม่(ที่กำลังซื้อของ) จะออกไปตากแอร์ข้างนอกก็เซ็งไม่มีอะไรทำ

สายตาก็เหลือบไปเห็นหนังสือเล่มนึง บนปกเขียนว่า

"เขาเรียกผมว่า  บร๊ะเจ้า"

(อาจมีผิดเพี้ยนเล็กน้อยเพราะความจำสั้น)

โอ้พระเจ้าโจ๊ก!!!  นั่นมันโจ๊กโซคูลนะเว่ยเห้ย

.

.

.

*ยืนค้าง 10 วิ*

ค่อยๆเอื้อมมือไปหยิบขึ้นมาด้วยมืออันสั่นเทา

เนื้อหาแรกๆก็เป็นความรู้สึกของโจ๊กที่มีต่อการล้อเลียนจากคนในเน็ต

(เคยอ่านกันป่ะ เรื่องสรรเสริญบร๊ะเจ้าโจ๊กอ่ะ)

นี่ไงเจอรูปแล้ว   ...สงสัยหนังสือเค้าขายมานานแล้วแหละ   

เราเพิ่งเห็น(บ้านนอก)

ขอบคุณรูปจากไร้สาระนุกรม ม๊ากมาก

สงสัยว่า ลายเซ็นนั้นของจริงรึเปล่า???

เห็นมีเขียนว่า เกรียนเทพ กับ เมพขิงๆด้วย = =

....คงไม่ใช่หรอกมั้ง.....

โคตรเจ๋งอ่ะ  ทำได้ไงเนี่ย  จากที่โดนคนด่าในเน็ต กลายเป็นพอกเก็ตบุ๊คซะแล้ว 555

 เราก็ไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับเรื่องนี้มากมายเท่าไหร่

แต่ไปดูข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่   ไร้สาระนุกรม

ปล.  เมื่อวานเห็นข่าวดงบังขึ้นหน้า 1 หนังสือพิมพ์เออิ๊อิวส์(เซ็นเซอร์)ด้วยแหละ

ไม่ใช่หน้าบันเทิงด้วยนะ เป็นหน้าแรกของฉบับที่เค้ามักจะเอาข่าวฆาตกรรมขึ้นอะ

ดงบังนี่ยิ่งใหญ่จริงๆ 

^

^

เค้าไม่ได้ด่านะ แค่ล้อเล่นเฉ๊ยเฉย

(จะโดนดักตีหัวไม๊เนี่ย T-T)

ปล2.  นี่จะเป็นการโฆษณาให้โซคูลโดยไม่รู้ตัวรึเปล่า??!!

ปล3. แล้วเดี๋ยวนี้เค้ายังร้องเพลงอยู่รึเปล่าง่ะ